Mama & Zwanger

Zwangerschap: week 11 t/m 15

Nadat ik een bevestiging kreeg van de verloskundige dat alles goed was konden we opgelucht ademen. Wat ik vergeten te melden was, is dat we toen pas, toen ik 9 weken was, het vertelde aan de familie. Waarom zo laat? Nou ja, lees de vorige blogs maar haha. Er waren in totaal maar 2 mensen die het wisten en vanaf week 8 werden het er 3. Niet dat ik mijn familie niet wilde vertellen, integendeel! Maar we wilde het ook leuk vertellen en niet zo droppen van: oh ik ben weer zwanger! Even met terugwerkende kracht gaan we naar eind van de week waar ik meer dan 9 weken zwanger was.

We hadden al op het moment dat ik wist dat ik zwanger was, een app gestuurd naar de familie van mijn man om vragen wie zin had in een bbq. We gaan in oktober op vakantie en dat was onze reden om even van te voren bij elkaar te zijn. Stiekem hopend dat we dan het goede nieuws konden vertellen.

We waren beiden best wel nerveus en hoe vertellen we “effe” dat ik zwanger ben? Uiteindelijk kwamen we op het idee om gewoon te doen, niet meteen vertellen maar gewoon gezellig wat drinken (ik alcoholvrij). Mijn man ging tussendoor mijn dochter een andere t-shirt aan trekken met daarop heel subtiel: big sister. Hij kwam terug onder de mom van: ze is verschoond en liet haar weer los buiten (we aten buiten). Niemand had iets in de gaten. Ze was lekker aan het spelen op het gras en keek naar ons, naar de tafel. Toen opeens de vriend van mijn schoonzus naar mijn dochter keek, vervolgens naar zijn vriendin en vroeg of de tekst op het t-shirt een betekenis had. Meteen feliciteerde ze ons. Mijn schoonouders en mijn andere schoonzus snapte niet wat er aan de hand was haha! Mijn man en ik hadden al verwacht dat hij diegene zou zijn die het zou zien als eerste!

Ze vonden het natuurlijk super leuk en ik kan eindelijk uitademen haha! Daarna was het aan de beurt van mijn moeder, haar man en heel toevallig mijn oma een week later! Mijn oma uit Frankrijk was er omdat ze de volgende dag samen met mijn moeder een cruise ging doen. Perfecte timing om dan te vertellen. Voor hun had ik twee fotolijsten gekocht met daarin een foto van mijn dochter met een echo foto en weer dezelfde t-shirt als voor bij mijn schoonouders. Ik vertelde ze dat ze nog een kado kregen voor hun verjaardag en dat deze goed zou kunnen worden gebruikt voor de cruise.

Maar dat is niet heel het verhaal. Mijn moeder had een speciale wijn gekocht en die gingen we openmaken. Samen met mijn moeder, mijn oma zou ik een glas meedrinken. Hoe ga ik dit in hemelsnaam doen! De man van mijn moeder die schonk voor ons allemaal een glas in de keuken. Toen hij naar de woonkamer terug liep ging ik als een malle mijn glas overschenken in een ander glas, verstopte die helemaal achter hoog in de koelkast en pakte mijn alcohol vrije wijn. Ik schonk die in en dacht nog, shit dadelijk wijkt ie af van de kleur maar nope. It was meant to be! Precies dezelfde kleur! Ik kwam terug naar de woonkamer, we proostte en ik dronk uit mijn eigen glas. “Lekker he’, zegt mijn moeder. Ja joh, heerlijk! Daarna gaf ik het kado en kon ik rustig adem halen. Ze keken eerst wel allemaal naar mijn glas haha!

Nou, dat was dus het bekend maken. We zijn nu beland bij het feit dat ik 11 weken zwanger ben. Maar ook hier, vrij saai want er gebeurde vrij weinig. Ik was vrij nerveus op mijn werk want ik zou te horen krijgen of mijn contract verlengd zou worden dus stelde ik het eigenlijk maar uit om het nog niet te vertellen. Niet alleen om die reden maar ik vond voor 12 weken ook te vroeg om het te zeggen. Je weet maar nooit. Uiteindelijk is mijn contract voor 6 maanden verlengd.

Ondertussen had ik ook het kado voor mijn vader en stiefmoeder klaar. Ik had de foto van mijn dochter en de echo (zelfde die mijn moeder kreeg) als een puzzel laten uitprinten. Deze heb ik in een doos verstopt met aanwijzingen. Helaas had mijn stiefmoeder meteen in de gaten dat het hoogstwaarschijnlijk een aankondiging was. Maar ze vonden het wel leuk!

Ik was dus inmiddels 11 weken zwanger en we hadden een termijnecho + intake. Mijn moeder en mijn oma (en man en dochter) gingen mee. Familie uitje haha! Maar mijn oma had het nog nooit gezien (was vroegah niet) dus dat leek me wel leuk. Mijn dochter had meteen in de gaten dat het een baby was en verder zag de echo heel goed uit. Nog steeds was het er maar eentje! Yes! Daarna had ik samen met mijn man een intake. Tja, het ging goed totdat ze het volgende zei. Het is een feit dat je te zwaar bent. Dat klopt. Er kunnen risico’s ontstaan bij iemand die zwanger is met overgewicht. Klopt ook helemaal. Toen vertelde ze: we trekken een lijn. Bij een bmi van 40 of hoger willen we dat je gaat kijken of het misschien verstandig is om het traject in het ziekenhuis voort te zetten. Snap ik helemaal. Jouw bmi is *(goed onder de 40)* zegt ze en daarom willen we dat je een afspraak maakt in het ziekenhuis.

Oké, mijn bmi is lager dan 40 en toch moet ik naar het ziekenhuis terwijl je net zegt dat jullie een lijn trekken van bmi 40 en boven. “Ja maar is het is puur om na te vragen, kijken hoe we dit verder kunnen gaan doen’. We gingen beide, man en ik, nogal verbaasd naar buiten. Ik val af, mijn bmi wordt steeds lager en nog steeds moet ik naar het ziekenhuis terwijl ik bij mijn vorige zwangerschap zwaarder begon en toen kon alles via de verloskundige. Ik was een beetje in shock wel en ik had echt zo geen zin in het ziekenhuis.

Tussendoor ging ik ook bloedprikken bij 12 weken. Niet alleen voor een eigen check maar ook voor de NIPT test. Dat ze zoveel bloed nodig hebben, nuchter wist ik niet haha. En ik kan je vertellen dat, als je nuchter moet bloedprikken (terwijl je sinds je zwangerschap honger hebt meteen na het opstaan) en ze je aders niet kunnen vinden.. ik stond op het punt om bijna flauw te vallen maar uiteindelijk was het gelukt en hadden ze meer dan genoeg. Ik ga even alvast forward naar de resultaten: die waren goed!

Ik zal gewoon heel eerlijk zijn en ik ga dit ook in een andere blog beter bespreken maar ik heb de eerste 15/16 weken niet echt als heel prettig zwanger ervaren. Niet alleen door de onzekerheid van of het nu wel of niet goed was. Maar ook door de situatie om mijn heen. Het zijn de hormonen maar ik denk ook hoe ik in elkaar steek. Er zijn heel wat dingen gebeurd om mijn heen met mensen die ik zie als vrienden, mensen waarvan ik misschien niet direct echte vrienden mee ben maar wel mag en contact mee heb. Verhalen die mensen mij vertellen nadat ik vertel dat ik zwanger ben. Op een of ander manier greep het mij continue aan en daardoor schaamde ik voor het feit dat ik WEL zwanger ben. Verstoppen, ontwijken, niet trots kunnen zijn. Maar op dit moment ben ik bijna op de helft, ik schrijf mijn blog nog steeds met gifjes ipv buikfoto’s (niet dat ik veel heb want mijn buik is nou niet echt een baby buik). Het is tijd om trots te zijn op mijn zwangerschap! Toen we in Spanje waren, ik was toen 14 weken zwanger, toen heb ik voor het eerst mijn buik gefotografeerd en hier is ie dan. Beetje baby, beetje paella buik! Hij lijkt groter dan dat ie in werkelijk was haha. Slechte positie ook wel.

Na mijn vakantie was ik 15 weken zwanger en toen wilde ik het vertellen aan mijn werk.. was mijn baas op vakantie. De maandag, voordat ik 16 weken zwanger was, hadden we een afspraak bij de gynaecoloog in het ziekenhuis. We zaten nog niet eens en de gynaecoloog zei: joh, je hoeft echt niet in het ziekenhuis te komen voor controles. Ze had samen met andere artsen mijn dossier bekeken en het was niet nodig. Ik heb wel een medische indicatie omdat ik gewoon wel te zwaar ben. Dus thuis bevallen is geen optie maar dat is voor mij sowieso nooit een optie geweest haha. Zo, kan ik nu gaan genieten?

Vanaf nu komen ze per week omdat het voor mij iets makkelijker te onthouden is. Ook, zoals boven gemeld, zal ik in een blog schrijven waarom ik me schaamde dat ik zwanger ben. Gelukkig is dat laatste over!

Previous Post Next Post

No Comments

Leave a Reply