Persoonlijk

Hoe gaat het nu echt met je?

De vraag die ik regelmatig te horen krijgen. Het woord ‘echt’ geeft eigenlijk al aan dat er twijfels zijn zodra ik ‘goed’ zeg. Maar eigenlijk gaat het wel goed met mij. Denk ik. Eerlijk gezegd, weet ik het niet. Want wat is de definitie van goed? Wanneer gaat het echt goed met je?

Ben ik gelukkig? Ik ben gelukkig met mijn gezin. Ben ik gelukkig met mezelf? Nee. Denk ik. Ik weet het niet. Ik voel het niet als iets goed of niet goed. Ik weet dat ik veel meer uit mezelf kan halen, veel meer kan bereiken maar dat ik te kort schiet. Ik heb het gevoel dat ik te kort schiet in alles en alles maar half doe. En hoe dat komt? Ik voel dat ik opraak. Ik ben moe, leeg en heb momenteel de grootste moeite om energie uit dingen te halen om mezelf te ontwikkelen in wat ik wil gaan doen.

Zoals sommige van jullie weten heb ik een eigen bedrijf in interieurfotografie en interieurontwerpen. Het loopt nog niet als een speer en dat heeft te maken omdat ik de energie er niet in kan steken die ik in wil steken. Ik werk namelijk “maar” 3 dagen ernaast bij de PostNL om bij te verdienen. De 3 ochtenden sta ik op om 04:00 uur en om 05:00 uur ben ik aan het werk tot ongeveer 11:00 uur. Je zou denken dat ik dan zeeën van tijd heb om te werken aan mijn bedrijf. Maar zodra ik thuis ben ben ik op. En het probleem is: ik doe niet aan dutjes. Niet dat ik daar een hekel aan heb of belachelijk vind. Maar het zit niet in mijn nature om even te gaan slapen. In mijn ogen verdoe ik mijn tijd als ik ga slapen. Zodra ik thuis ben doe ik van alles en nog wat en werk ik aan mijn bedrijf. Maar door de vermoeidheid is alles maar half. Maar je werkt maar 3 dagen?

Die 3 dagen in de week, dat is niet veel maar je krijgt een ontzettende klote ritme daardoor. Ik werk op di, do en za. Dus elke ma, wo, vr, zo zijn dagen dat ik weer een andere ritme heb en dat krijgt mijn systeem niet voor elkaar om het te accepteren. Ik heb het idee dat ik continue achter de feiten aan loop. Achter mezelf aan loop. Soms heb ik het idee dat ik buiten mezelf aan het lopen ben en niet meer weet wat links of rechts is. Daarnaast sport ik ook nog eens en ondanks dat het mij energie geeft, pakt het nog meer energie van mij af.

Ritme is zo belangrijk iets in mijn leven en die heb ik niet. Elke dag is anders. Op de dagen dat ik niet werk is mijn kind natuurlijk thuis en dan is werken ook niet iets wat makkelijk gaat. Maar als je mij vraagt of ik gelukkig ben op die dagen dan kan ik van de daken schreeuwen van: JA! Maar ik mis wel het doen wat ik leuk vind, waar ik goed in ben als zij er niet is.

Inmiddels heb ik vakantie, is mijn slaapritme iets verbeterd, al ben ik standaard om de dag om 4 uur wakker. Dat krijg ik dan wel in mijn systeem…. Mijn slaapsaldo is inmiddels gedaald van 30% naar 10% (hier later over meer) maar nog steeds voel ik me moe en energieloos. Koffie komt binnen als een infuus bij wielrenners en de dagen zijn tegelijk lang en kort.

Op administratie na ga ik de komende vakantie niks doen aan mijn bedrijf en solliciteren. Je zou denken dat het juist nu het moment is aangezien ik niet zo vroeg op hoef maar ik wil het niet. Ik heb even behoefte aan niks. Over een paar dagen is mijn man vrij, kind kdv vrij en dan wil ik me daarop focussen en zorgen dat mijn energielevel weer positief is om daarna kei hard aan de bak te gaan. Solliciteren in mijn vakgebied heeft ivm bouwvak nu geen nut maar ik ga ervoor zorgen dat ik de PostNL vaarwel kan zeggen (november loop contract toch af).

Alles komt goed!

Maar hoe gaat het echt met mij? Goed en met jou?

Previous Post Next Post

No Comments

Leave a Reply