Persoonlijk

De duizend en een poging tot..

Het is 26 juli 2010 en ik begin een blog. Na lang, nou ja lang is een groot woord aangezien ik heel impulsief ben, kies ik voor de naam Chezzelia. Want: ik kom uit Frankrijk en mijn naam is Zélia en je bevindt op dit stukje web op mijn site. Chez betekend in het frans ‘bij’. Nou ja, geen hoge wiskunde, je snapt het. Waar ik toen allemaal schreef? Over van alles en nog wat. Ik was vooral gefocust op fotografie. Maakte oneindig veel (vaak lelijke) zelfportretten en schreef zo af en toe over het afvallen. Jojo-effect in frequenties net als mijn afvalpoging geschiedenis. Ik had wat samenwerking. Wie heeft er niet in die tijd 20 euro geaccepteerd voor een lap tekst via verdienenmetbloggen?

Oei, nee ik wil niet meer

Mais bon, het was een hobby en bleef ook bij een hobby. Ondertussen was ik gestart met Just Keep Running waar ik mijn hardloopverhalen deelde. Die is inmiddels opgeheven. Tijdens mijn zwangerschap schreef ik erover. Ik haalde daar plezier uit en toen eenmaal mijn kind geboren was voelde ik de angst. Ik wilde niet haar zo online hebben. En net zo impuls als ik was met het kopen van een eigen domeinnaam, was ik net zo impuls om alles te verwijderen. Wel geback-upt! Ik wilde niet meer persoonlijk schrijven, ik wilde niks meer delen. Ik besloot om mijn hosting op te geven maar wel mijn domeinnaam te behouden. Want dat was na 7 jaar toch wel mijn naam geworden.

Ik zorgde dat ik voor de verlengen alles stop zetten. Ik controleerde of ik mijn domeinnaam nu ging behouden. Ja dat stond er duidelijk. Tot ik op een gegeven moment na de verleng ontdekte dat mijn domeinnaam niet behouden was en alles was weg. Ik wilde direct opnieuw kopen maar mijn naam was alweer verkocht aan iemand uit Azie. Wtf moet hij of zij ermee? Ik was boos en teleurgesteld. Niks aan te doen.

Meant to be

Het is 4 juli 2019. Bijna 9 jaar later en ik ga voor de gein op www.chezzelia.com. Niks. Zie ik dit nu goed? Mijn hart ging sneller kloppen. En ik zou liegen als ik niet met een big smile zou lopen. Is hij echt weer vrij? Ik wist niet hoe snel ik naar een host moest gaan om te checken. Ja hoor. Zowel .com als .nl is vrij. Is dit het moment om weer te beginnen? Wil ik weer beginnen met bloggen? Is bloggen niet dood?

Waarom zou ik in hemelsnaam weer bloggen? Maar toen bedacht ik en stelde ik de vraag aan mezelf. Waarom niet? Ik wil al tijden weer schrijven. Ik heb heel vaak dat ik dacht: oh ja daar zou ik over kunnen bloggen! Ik heb diverse blogs geprobeerd. Ideahome en A Cheerful day maar het probleem was en is, het voelde gewoon niet ‘thuis’. Ik vond mijn plek er niet op, wist niet wat ik wilde en de naam lag niet dicht bij mij. Ik heb ook een paar teksten geschreven maar gastblogger zijn op een andere site vond ik maar niks en daarnaast is mijn schrijfstijl en grammatica zo krom als een hoepel.

Bien sûr

Bien sûr Zélia, denk jij dat wij na de duizend en een poging gaan geloven dat je weer gaat bloggen? Nou, dat is het mooie: ik weet het niet. Dat is aan jullie of je dat gelooft of niet. Misschien is dit weer een one day blog. Weet jij het? Ik weet het niet. We zullen zien! Voor nu heb ik er onwijs veel zin in. Ik heb al een lijstje gemaakt waar ik over wil schrijven. Verwacht overigens niet dat ik elke dag ga bloggen want dat doe ik simpel weg ook niet. Ik heb een leven, een baan (2), een man, een hond en het allerleukste kind die mijn aandacht verdienen. Maar als de ene ligt te snurken, oké alle drie, of een daarvan is sporten of werken of de kinderopvang. Kind, niet man. Dan wil ik wel even mijn laptop aanzwengelen en typen. Op z’n Jim Carry’s.

Balance, lieve mensen, balance.

Next Post

1 Comment

  • Reply Jacqueline 31 July 2019 at 15:44

    Jaaaaaaa, je bent er weer (een beetje)…. Je kent me niet persoonlijk maar ik volgde just keep running en daarnaast jou. Je bent een mooie inspiratiebron voor alle soorten lopers en je schrijfstijl is fijn. Ik hoop dus niet dat het bij deze keer blijft…..

  • Leave a Reply