Zwanger

Zwangerschap: Week 31

mei 15, 2017

Zo, weer even updaten! Inmiddels ben ik 32,5 weken zwanger en ik hoef ik nog maar 1 week officieel te werken voor mijn verlof. Hoe en wat ik ga doen met mijn verlof lees je hieronder. Ik kan niet wachten! In mijn 31ste week van mijn zwangeschap hadden we een controle in het ziekenhuis, zijn we bezig geweest met de geboortekaarten en.. nog meer maar weet zo even niet haha. Terwijl ik aan het typen ben zal ik het vast wel weer weten. Leuk he, die zwangerschapsdementie/korte geheugen. Goed, op naar de update dan maar! 

Controle

Ja, vorige week dinsdag hadden we controle in het zieken waar we weer heerlijk voor jan lul zijn geweest. Ik had mijn preek al helemaal klaar liggen voor het geval ze mij niet terug naar de verloskundige wilde sturen. We kwamen binnen en moesten gaan zitten. “Hoe voel je je?”, ‘Gaat alles goed?’. Ja en ja. “Verlies je al vruchtwater?”… Uh pardon? ‘Of je vruchtwater heb verloren?”. Nou, uhm nee. Ik ben pas 31 weken zwanger. “Oh maar het kan wel hoor, het is gewoon een routine vraag”. Oké….. Toen was het even stil. Ik vertelde over het ziekenhuis bezoek in Maastricht. “Oh, daar hebben we de resultaten nog niet van dus daar kan ik nog niks over zeggen”. Ja maar alles was gewoon goed volgens hun. Ik heb niet teveel vruchtwater, baby zag er goed uit. “Ja maar we willen toch wel de test zien en misschien moeten we wel nog even doorgaan met bloedprikken of infecties te voorkomen”. Ik keek haar aan en dacht echt: are you fucking kiddin me? Alles is gewoon goed, waarom onnodige testen gaan doen en vooral waarvoor? “Je moet echt gaan genieten nu hoor”. HOE DAN? Hoe moet je genieten als er telkens dingen zijn die er eigenlijk niet zijn maar wel getest op moeten worden? Goed, lang verhaal kort: Ik mag nog niet terug naar mijn verloskundige wat het ziekenhuis heeft nog niet mijn resultaten.

Bloeddruk was weer uitstekend, hummeltje zat weer omgedraaid (nu ik dit typ verdenk ik haar weer van omdraaien, net een wasmachine). Mijn buik had de juiste maat. Alles was gewoon goed. Met wéér een dubbel gevoel gingen we naar huis. Maar dit keer laat ik het niet gebeuren dat ze mij ongerust gaan maken. Ik wil nu gewoon genieten en pasta. Nou ja, pasta lus ik nu wel heel graag maar ik bedoel dus meer pasta als in: over en uit. Mijn verloskundige belde dezelfde avond met de vraag hoe het ging en of ik al meer weet. Dat vind ik nog eens tof! Ik vertelde haar het verhaal en ik hoorde haar al zuchten. Helaas kan ze niks verder voor betekenen tot het ziekenhuis een go geeft. Ze vroeg of ik misschien donderdag (dus deze week) even langs wilde komen om te kletsen en controle zodat zij ook een beetje op de hoogte zijn. Dat wil ik maar al te graag. Niet vanwege de extra controle maar zo blijf ik toch nog een beetje bij hun. Dit keer zie ik nog een nieuwe verloskundige. Ik zit in team roze (niet vanwege geslacht maar woonplaats) en in ieder team zitten 4 verloskundige die je op het moment van bevallen bij je kan hebben. Zo heb ik ze allemaal gezien maar tot nu toe vind ik ze allemaal even fijn.

To be continued maar fingers crossed dat ik na 26 mei gewoon terug mag naar mijn verloskundige!

Geboortekaartjes

Waar in hemelsnaam moet ik beginnen. Geboortekaartjes. Iets wat bijna verplicht is, ook wel leuk is maar OH ZO MOEILIJK. Ik ben best wel kritisch maar aan de andere kant kan ik ook denken: schijt, ik zoek er een uit en klaar EN pasta! Shit, nog steeds zin in pasta. Toch wil ik hier wel moeite voor doen maar wat blijkt nu? Mijn smaak is niet goedkoop. Sterker nog: DUUR! Ik had DE/HET kaart gevonden. Echt helemaal top en mooi. Kosten: 350 euro EXCL postzegels voor 50 kaarten. Nee geen 500 kaarten, die laatste 0 zat er echt niet in. Ja, dat gaat hem niet worden want weet je wat het is. De meeste kaarten gaan toch na een week of 2-3 in de papierbak. Er komt ook nog eens bij dat we het liefst in 2 talen willen doen vanwege mijn familie in Frankrijk. Voor nu hebben we heel wat geboortenkaarten gezien, bewaard en uitgelachen maar nog steeds weten we niet hoe en wat we willen. Zelf maken? Die optie is er ook al voel ik daar weinig voor. Misschien dat tijdens mijn verlof ineens gaat kriebelen? Voor nu zoek ik nog even verder…

Verlof

OH YES! Nog maar 1 week officieel werken en dan heb ik eindelijk verlof. Nu zie ik het meer als: 6 weken vakantie maar daar ga ik zeker anders over denken om het moment dat ik ga bevallen of alles zwaarder word. Ga je helemaal 100% met verlof? Nou ja, nee. Dat gaat niet helemaal omdat:

  1. Ik niet stil kan zitten
  2. Ik twee bedrijven run die nog steeds aandacht nodig hebben. Al ga ik bij Just Keep Running wel helemaal met verlof. Nu hard bezig met alles af te maken. Maar bij mijn ander bedrijf heb ik nog genoeg te doen zoals portfolio online, potentiële klanten mailen enz. Gelukkig kan ik dit achter mijn computer doen. Ik stop wel helemaal met fotograferen omdat het nu al best wel zwaar is met elke keer hurken, bukken en in rare posities staan om te fotograferen. Heel de dag in de auto is ook niet heel relax. Dus daar stop ik voorlopig wel helemaal mee.
  3. Omdat ik gewoon iets te doen wil hebben.

Men zegt dat je tijdens je verlof de tijd heel langzaam vind gaan. Daarom wil ik ook doorwerken maar ik ga wel maar 2 volle dagen per week werken en rond mijn 37ste week helemaal stoppen. Ik wil net als ieder moeder geen stress aan mijn hoofd betreft werken dus ik denk dat dit een uitstekende manier is om mijn verlof door te brengen. He, en als ik eerder helemaal stop dan 37ste week. Dat mag dan lekker!

Tijdens mijn verlof ga ik zoveel mogelijk leuke dingen doen, die ik na de komst van de kleine minder snel zou kunnen doen. Daarnaast ga ik proberen veel koffie dates te regelen met diverse mensen om weer bij te kletsen! Ik heb echt zoveel zin in mijn verlof!! Nog maar 4,5 dagen….

Maar hoe gaat het nu ECHT met je?

Nou uitstekend. De rust in mijn hoofd is terug gekeerd. Ik geniet intens van al die wasmachine gedraai in mijn buik. Mijn buik lijkt soms op een golfzwembad van buiten af door haar drukke bewegingen. Over zwembaden gesproken, ik zwem nu. YES! Tijdens mijn verlof ga ik dat 2x per week doen ipv 1x per week. Ik voel me verder nog steeds heel goed. Veters strikken is een ander verhaal, lang leven de TOMS. Ik krijg steeds meer harde buiken en soms kramp. Maar die gaan snel weer over. Enige pijn die ik momenteel ervaar is in mijn lies. In de ochtend doet heel mijn rechter bovenbeen zeer. Ik denk dat dat van het zwemmen komt en ik lig natuurlijk op mijn zij s’nachts maar zodra ik op sta is het weer goed. Dit heb ik ook als ik te lang zit. Verder ben ik nog steeds niet incontinent. Altijd fijn om te weten haha! Oh en zaterdag zijn we naar borstvoeding voorlichting geweest. Ik ga zeker borstvoeding proberen doen.

Goed, genoeg geüpdatet lijkt me. Ik ga nu weer als een malle aan de slag. NOG MAAR 4,5 DAGEN MENSEN!

À bientôt!

Zélia 

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply