Zwanger

Zwangerschap: Week 29

mei 1, 2017

Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen. Week 29 is voor mij een officiële wat donkere week in de zwangerschap. In de vorige update kon je al lezen dat er bij mij te veel vruchtwater is geconstateerd. Niks om je zorgen te maken zeiden veel mensen. Veel gaven aan dat ze het ook hebben gehad of via via mensen kennen die dat ook hebben gehad tijdens hun zwangerschap. Sommige vonden dat ik me niet zo druk moest maken maar wanneer het om je eigen kind gaat, een levend mensje in je buik, denk je daar toch wel heel snel anders over. Goed, ik ga vandaar hier meer over vertellen, hoe ik me voel en wat ze in het ziekenhuis hebben gezegd. 

Zwanger

Teveel vruchtwater, en nu?

Net als de meeste dachten we bij het horen van ” je hebt te veel vruchtwater”: Oh ze kan lekker flink rond zwemmen. Ja dat klopt. Dat is ook een van de symptonen die je dan als positief kan bevatten. Hummeltje zwemt er inderdaad op los en ik vol regelmatig (heel de dag door) wat schopjes her en der. Kan je inderdaad zien als een voordeel en ik vind het alleen maar fijn om haar veel te voelen. Maar wanneer je teveel vruchtwater heb, kan dat komen door verschillende redenen (dit is allemaal opgezocht en bevestigd door mijn verloskundige):

  • Er is geen reden waarom je teveel vruchtwater heb. Grootste groep vrouwen behoren hierin na onderzoek. Redelijk een geruststelling.
  • Zwangerschapsdiabetes. (Mijn test was goed dus dat heb ik niet)
  • Je draagt een meerling. (Tot nu toe zagen er telkens maar één)
  • Genetische afwijkingen bij hummeltje, zoals het syndroom van Down. (Combi test gaf aan 1/5000 en nekplooimeting was goed)
  • Een afwijking bij hummeltje waardoor zij niet of beperkt vruchtwater slikt.

Tja, als je alles bekijkt, dan zou ik behoren tot nummer 1 of nummer 5. Om dit uit te sluiten moest ik naar het ziekenhuis. Dat maakte alleen maar meer dat ik me zorgen ging maken.

Nieuwe meting

Dinsdag, om half 10 werd ik verwacht in het ziekenhuis om opnieuw een meeting te doen. Mijn vriend ging gelukkig mee want zenuwachtig was ik zeker! Veel gaven al aan: oh joh, het is maar een meetmoment! Misschien dat je nu weer goed zit. Het fijne aan een extra controle is dat je je kleine weer mag zien. De vrouw meten de pocket en al duidelijk bleek het: jep, nog steeds te veel vruchtwater. Wat alleen mijn vriend en ik niet helemaal snapte is hoe ze de metingen deden. Je hebt 4 pocket (dus 4 vakken) en ze meten elke pocket van kind tot placenta/baarmoeder. Hummeltje lag als een maan met haar hoofdje onder, haar rug en billen rechts/boven en de benen en armen links. Uit de meting kwam dat waar ze met haar benen en armen was over de 9 cm was en waar haar rug was “maar” 1,5 cm. De andere waren onder 8 cm. Want, wanneer je onder de 8 cm hebt bij elke pocket, dan heb je voldoende vruchtwater. Is er maar pocket boven de 9 cm, dan spreekt men al over teveel vruchtwater. Ook al is er bij een andere pocket maar 1,5 cm gevonden. Logica? Nou ja, ze hebben een norm van 8 cm gepakt en het gemiddelde van de 4 moet niet hoger zijn dan 25. Ik had 19 en toch zou ik te veel vruchtwater hebben. Snap jij het nog? Nou wij dus niet. Ook na het vragen hoe dit precies zit kon de verloskundige alleen maar zeggen: je hebt ergens 9 cm en dat is teveel.

GLUO TYPE II

Na de echo moesten we wachten op een gesprek met de verloskundige. Zij gaf nog een keer aan dat ik teveel vruchtwater had en dat ik daarom naar Maastricht moest gaan voor een GLUO Type II echo. Dat is een soort van 20 weken echo maar dan uitgebreider. Daarnaast moest ik de glucose test doen. Nou, nee zei ik. Die heb ik 7 april al gedaan. ‘Oh, dat wisten we niet” (ze hadden de papieren van mijn verloskundige voor hun neus waar het op stond). Oh ja, nu zien we het ook. Ja, uhm. Nee dan hoef je hem niet te doen. Je weet wel waarom je die test moest doen toch? Ik: ja voor zwangerschapsdiabetes. Ja, nou ook omdat je BMI te hoog is. Ik: Ja, dat weet ik maar er is verder helemaal niks aan de hand met mij. Ik sport nog, ik val zelfs nog steeds af en de test was gewoon goed. De glucose test gingen ze annuleren en er zou een afspraak gemaakt worden met Maastricht. Ze controleerde nog mijn baarmoeder die momenteel 32 cm is en het hartje klopte perfect. Met gemengde gevoelens wilde we we gaan. “Oh, en vanaf nu zijn alle controles in het ziekenhuis ipv bij je verloskundige.” Wij keken elkaar aan en ik zag precies wat mijn vriend dacht: waarom? Maar beide waren we zo verbaasd om alles dat we het niet eens fatsoenlijk konden vragen. Ik wist ook niet of ik moest huilen, of wat dan ook. Ik voel me al 29,5 weken super gezond en alles gaat super goed en nu moet ik ineens onder toezicht van het ziekenhuis mijn verdere zwangerschap doen? Hier klopt iets niet.

Zwanger

Waarom onder toezicht van het ziekenhuis?

Wat er niet klopt of er uberhaupt iets niet klopt weet ik niet maar sinds dinsdag ben ik een beetje van slag. Begrijp me niet verkeerd! Ik vind het super fijn dat ze zoveel onderzoeken doen om echt alles uit te kunnen sluiten en ik ben blij dat ze gaan kijken of ze de oorzaker kunnen vinden van teveel vruchtwater! Maar wanneer je je goed voelt, alles gaat goed. Je hebt je gewicht onder controle, bloeddruk is altijd perfect en geen zwangerschapsdiabetes dan is het ineens heel raar om onderzoeken te gaan doen en onder toezicht van het ziekenhuis te zijn? Mijn BMI is niet zo danig hoog dat ik sowieso onder toezicht moest komen maar ergens denk ik nu dat dat ook een reden is voor hun. Ik baal dat ik niet mijn eigen verloskundige heb, die vond ik zo fijn!

Maastricht Ziekenhuis

A.s donderdag moeten we om 12 uur in Maastricht zijn voor de echo. Mijn vriend gaat gelukkig weer mee en gelukkig krijgen we meteen te horen of alles goed is met hummeltje. En mocht er wel iets zijn, dan heb ik alle vertrouwen in dat het goed komt. De 20 weken echo was ook goed (de resultaten, vrouw zelf was een bitch van eerste klas). We gaan het zien en ik hou jullie op de hoogte. En voor wie tijd heeft: duim even donderdag!

Laten we duimen en hopen dat ik onder de categorie: vrouwen met te veel vruchtwater zonder oorzaak, hoor. En nogmaals, ik diss het ziekenhuis niet en ik vind het heel fijn dat ze zoveel onderzoeken doen extra om er zeker van te zijn dat alles goed is. Het is alleen dat we onverwacht en nog steeds zonder precies te weten waarom, ik nu onder controle in het ziekenhuis ben. Ook dat is verder geen drama hoor! Maar ik vind mijn de verloskundige praktijk waar we zitten/zaten gewoon ontzettend fijn. Daar ben je echt een persoon en geen nummertje zoals in het ziekenhuis. 

À bientôt!

Zélia 

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Natascha mei 1, 2017 at 4:24 PM

    Haai Zelia,
    Ik las je blog en snap je heel goed hoor… het is toch ook best raar dat ze niet goed uitleggen waarom ze je onder controle willen houden en voor wat je nu precies naar Maastricht moet! Ik zal aanstaande donderdag voor jullie duimen, we gaan er vanuit dat je onder nummer 1 valt!

    Liefs,
    Natascha

  • Leave a Reply