Ik doe mee met Helweek..
Mindset

Helweek: Dag 6 en 7 + wat heb ik geleerd?

Het is alweer 1 week geleden dat ik klaar ben met helweek maar ik ben er nog niet aan toe gekomen om de laatste 2 dagen hier op de blog te zetten. Dit heeft echter wel een reden: Helweek. Ik leerde vorig jaar veel van helweek maar ik moet toegeven dat ik nu nog een betere les heb gekregen. Ik ga ook niet meer vertellen wat ik nu precies gedaan heb die twee dagen maar ik ga het meer hebben over wat ik geleerd heb. Lees mee!

Modus en focus

Wat ik ontzettend veel geleerd heb, ook na vorig keer, is dat ik meer focus moet hebben op mijn leven. Ik moet meer bezig zijn met wat ik echt leuk vind. Met de mensen die ik echt leuk vind en graag om me heen heb. Ik kan me namelijk ontzettend laten beïnvloeden door negativiteit. Wat ik ook heel erg heb is dat ik veel dingen wil. Tegelijk en het liefst meteen. Daar moet ik nu echt een rem op zetten. Nu is het bij helweek vooral dat je je moet focussen op 1 ding te gelijk en dat doe ik ook wel maar tegelijkertijd gaan er bij mij 10 dingen door mijn hoofd. Ik heb niet alleen mijn fotografie maar ook Just Keep Running en mijn ander droom. Doordat ik soms te gefocust ben op 1 ding, red ik het niet om ook aan het ander te denken. Laat staan doen. Wil ik teveel? Zeer waarschijnlijk maar ik weet dat ik dit kan en ik weet dat ik dit samen met mijn andere bezigheden kan maar ik moet daar wel de juiste focus op de juiste momenten. En wat moet ik dan goed doen? Timemanagement.

Timemanagement

Ik ben dus goed in lijstjes maken maar afmaken? HAHA. Hoe langer mijn lijst, hoe paniekerig ik ervan wordt, hoe harder ik weg ren van mijn lijst. Ik weet niet waar ik moet beginnen, de focus is weg (kijk daar heb je het weer). Wat er in het boek staat is dat je een jaarplanning, een maandplanning, weekplanning en dagplanning moet gaat maken. Zo hou je dus ook de focus op wat je wil doen en wat je moet doen. Prive en werk gescheiden. Dit heb ik vorig jaar niet goed gedaan en ik denk dat daarom ook mijn leven een beetje voelde als een rommeltje. Zoveel leuke dingen, willen doen maar de tijd? Waar blijft de tijd? Om ook mijn droom ooit te kunnen waarmaken heb ik een plan nodig. Well, this girl has a plan, with no plan, no glam. Goed, ik sla nu onzin uit. Maar ik moet dus echt voor mezelf goed opschrijven wat ik wilde bereiken. Ik ben een stapje verder gegaan. Ik haat vooruit plannen (vandaar ook dat ik dit blogje nu pas schrijf) maar ik heb zelfs een 3 jaar en 5 jaar plan gemaakt. Natuurlijk kan alles anders worden in een jaar! Je kan niet voorspellen wat de toekomst voor je in petto heeft maar toch, je moet in dingen geloven. Zo ook in je wensen en dromen over 3 of 5 jaar. Ik moet hierbij wel zeggen dat mijn doelen van de 3 en 5 jaar niet gebaseerd zijn op prive maar meer op werk. Ik wil daarin gaan slagen en het heeft voor mij geen zin om het alleen maar in mijn hoofd te hebben. Tijd om op het papier te zetten. Zwart op wit. Oh en ik heb de 2 min regel ontdekt. Kan ik iets in 2 min beantwoorden/afmaken meteen doen en anders in mijn “stuff” bakje gooien (en niet vergeten dat ie daarin zit).

Buiten je comfortzone

Ook weer zo iets en eigenlijk alles wat ik hierboven heb geschreven past bij ‘buiten je comfortzone’. Ik ben iemand die of heel impulsief iets doet (marathon lopen, goh!) maar ik ben ook iemand die het liefst achter iemands rug kruipt en niet gezien wil worden. Naar evenement van merken waarvan ik weet dat daar heel veel bekende, goeie en mooie bloggers zijn. Ik raak daar heel erg onzeker over en het liefst wijs ik ze allemaal af. Geloof me, dat heb ik in het begin ook best wel gedaan. Niet dat ik nu zoveel uitnodigingen krijgen (en ik heb het hier over Just Keep Running, niet dit armzielige blogje). Ik voelde me altijd te dik (nog steeds. Hé, dat is nu eenmaal zo), niet goed genoeg of dat ik er niet bij hoorde. Zo ook de covershoot die ik vorig jaar deed en ergens in maart in de winkel komt. LIKE OMG…. Ja.. Moet er wel even bij zeggen dat ik op het moment dat ik toen daar was ook niet wist dat het voor een cover was. Anyway. Buiten mijn comfortzone. Tja, ook weer mijn droom. Ik moet echt harder gaan optreden en er durven te zijn en erin te geloven. Als ik dat niet doe zullen er nooit mensen met me willen werken. Ik moet me laten zien. In de wat meer prive kant, het afspreken met mensen. Zelfde verhaal als bij evenementen. Ik durfde niet en ik had altijd wel smoesjes. Ik zocht wel naar een uitweg. Niet omdat ik die persoon niet wilde ontmoeten, integendeel maar ik was en ben nog steeds wel een chicken. Of een kalkoen. Welke is groter?

Social media is zooo 2015

Dit is natuurlijk onzin MAAR! Ja mensen.. MAAR! Ik heb voor mijn doen veel minder mijn tijd op social media gespendeerd. Vandaag blogde toevallig Annemerel over haar tijd op Instagram. Om eerlijk te zijn was ik best wel bang zelf. Wat zouden mijn tijden zijn? Ik heb sowieso Facebook en Snapchat eraf gehaald op mijn telefoon maar Instagram en stiekem ook wel Twitter blijven een struikel puntje. Ik keek in mijn instelling bij batterij en ik zag staan: afgelopen 7 dagen heb ik “maar” 5 uur op Instagram gezeten. Als je gemiddeld 5 uur op de wc zit per week zou dat technisch kunnen? Kidding.. of toch niet? Goed, ik vond het voor mij dus best wel meevallen en Twitter was ongeveer 3 uur. Maar toen realiseerde ik me dat dit één volle dag is. Één volle werkdag zit ik op Instagram en Twitter. Nu ga ik mezelf even ook giga verdedigen want ik geloof dat daar minimaal 25-30% voor Just Keep Running is, oftewel werk. Maar toch, schrikbarend en meevallend maar dit beviel me wel ontzettend goed! Minder social media en alleen wanneer ik echt even pauze heb (en niet denkt dat ik pauze nodig heb want dan ben ik weer 1 uur verder).

Helweek heeft me weer veel gebracht. Anders dan normaal, ik heb het ook anders gevolgd maar wel op mijn manier die werkte. Dat om 5 uur opstaan vind ik onzin, ik heb nou eenmaal mijn slaap nodig. Helnacht was voor een keer leuk maar hoeft niet nog een keer. Ik ben een stuk verder dan ik vorig jaar was en mijn hoofd is ook stuk leger, wat weer fijner werkt. Ik heb dingen goed op papier en in perspectief. Kan ik de wereld aan? Durf ik naar buiten te stappen en te zeggen: Joh, hier is Zélia? Nee, maar baby steps darling, baby steps….

Previous Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply