De Isabel Marant Sneak­ers zijn niet weg te slaan in het mod­e­land. Je ziet tegen­wo­ordig mod­ellen, celebs deze sneak­ers dra­gen. Per­soon­lijk vind ik ze wel erg gaaf. Miss­chien wel te lomp voor me maar ze hebben wel een state­ment en.… een hoge prijs. Je betaald voor zo’n paar rond de 440 euro! Wat deze sneak­ers ook zo spe­cial maken is dat ze een ver­bor­gen hak hebben. Super fijn voor mensen die ook sneak­ers aan willen maar niet op platte schoe­nen willen lopen. Maar ja, of je die prijs ervoor wilt betalen? Veel mensen vin­den deze sneak­ers afschuwelijk en som­mige geweldig. Ik behoor bij de laat­ste. Het prob­leem ( of ja als je dat een prob­leem wilt noe­men, ik zie het liever als een luxe dat ik me niet kan per­mit­teren ) is dat ik daar geen geld voor heb of ervoor wilt uit­geven. Ik ben gaan kijken voor alter­natief.  In Par­ijs zag ik een paar maar ik twi­jfelde te erg. Op een zomere dag, tij­dens mijn scrip­tie gebeuren, keek ik naar de site van Top­shop. Daar ston­den ze. Gewoon op mij te wachten om in het mandje te stop­pen en af te reke­nen en richt­ing mijn huis te gaan. Ik was opslag ver­liefd. Ze zijn niet zo lomp, ze zijn zwart, zijn van leer en ze hebben een hak. En het mooist… Ze zijn niet eens 15 % van de prijs van de Isabel Marant! Gis­ter kreeg ik ze bin­nen en het klopt. Deze prachtige sneak­ers van Top­shop horen bij Zelia! Ze zit­ten GODDELIJK!

Wat vind je van deze? 

p.s ze staan momenteel niet meer op de site maar ze heten Top­shop: Aer­o­bic Wedge Heel Trainers.

Al een paar dagen is het heer­lijk weer! Ik geniet echt zo van dit weer, ondanks scrip­tie. Maar ik word niet alleen vrolijk van maar ik zie ook dat onze kat­ten weer wat lev­endi­ger zijn en heer­lijk die frisse lucht als alles open staat. Van mij mag dit heel het jaar zo wel zijn. En als ik toch even moet zeuren, het liefst nog een paar graden meer ;).

Geni­eten jul­lie hier ook zo van?

Nieuwe tas, lekkere zom­erse luchtje op!

Gis­ter was het echt een per­fecte dag. In de ocht­end ging ik samen met mijn vriend naar de bieb voor nog wat boeken voor mijn scrip­tie. Het einde is ein­delijk inzicht YEAH! Bon­jour nor­maal leven! Nou ja, daarna moet ik nog een afs­tudeerop­dracht afmaken maar goed. Na de bieb  zijn wij  Noa gaan ophalen thuis om ver­vol­gens met haar naar het park te gaan. Prachtig weer, heer­lijk genoten! Noa die zelfs met andere hon­den speelt ( al bli­jft ze heel erg ver­legen maar ze boekt vooruit­gang ). Mijn vriend is van­daag vertrokken naar Stock­holm voor een week met school. Even een weekje zelf­s­tandig in dit huis haha.

Gis­ter heb ik wat foto’s gemaakt van, uit­er­aard, Noa!

Ik, als liefheb­ber van de Franse, Engelse, Amerikaans en Ital­i­aanse Vogue, was wel erg benieuwd naar de Ned­er­landse Vogue. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik in eerste instantie niet echt stond te sprin­gen toen ik hoorde dat Ned­er­land ook een Vogue kreeg. En waarom dat niet? Nou, ik ben niet zo gek op de Ned­er­landse tijd­schriften die zich ‘Fash­ion’ bladen  noe­men. Veel bladen gaan namelijk over van alles en nog wat. Kijk ver­halen als ‘ Mijn man heeft 4 vrouwen’  of ‘ Ik ben ver­liefd op een crim­i­neel’ die zijn miss­chien leuk om te lezen als je aan het strand ligt te zon­nen maar ja, daar bevind ik me nu een­maal niet elke dag. Wat ik wil zeggen is dat veel fash­ion­bladen niet echt ‘High Fash­ion’ zijn wat de buiten­landse Vogues wel zijn.

Don­derdag kreeg ik hem bin­nen. Ik had al op diverse site en social media gezien hoe de cover er uitzag maar ik wil hem toch zelf eerst zien voor­dat ik mijn mening erover zou geven. Ik heb het tijd­schrift hele­maal gelezen en ik ga nu pre­cies vertellen wat ik ervan vind.

Te begin­nen met de Cover.

Mijn eerste gedachten waren, mwha. Mwha omdat ik het tut­tig vond. De kleuren had­den een beetje een ‘ Elle­girl’ gehalte. Naar­mate ik keek en zag dat er 3 Ned­er­landse mod­ellen de cover sierde begon mijn mwha te veran­deren in een ‘ Mwh­jaaa’. Ik snap de keuze van de mod­ellen. De meeste mensen verwachten een Lara Stone of een Doutzen Kroes maar juist om dat niet te doen kri­jgt het een fris begin. De poses zijn leuk en speels. Alleen waar ik me meteen aan erg ( en dat komt later in mijn stuk ook weer terug ) die NEPNAGELS. Sorry maar ik vind dat echt zoooo ver­schrikke­lijk! Jul­lie verk­laren me nu miss­chien voor gek maar ik vind per­soon­lijk dat je ( vooral duidelijk zicht­bare ) nep­nagels niet moet gebruiken in een shoot en al hele­maal niet op een cover. Ik moet er bij zeggen dat je het zo niet ziet maar wel als je de tijd­schrift zelf hebt :)

Fotograaf: Marc de Groot

Lay­out

De lay­out is erg Vogue-achtig. De grotere tek­sten tussen de kleinere tek­sten. Maar dit moet ook wel omdat alle 18 Vogues vol­gens mij alle­maal dezelfde richtli­j­nen moeten hanteren.  Tuurlijk heb je de eerste 40 blz te maken met reclame maar goed dat hebben alle vogue ( Bij de Amerikaase Vogue van Sep­tem­ber 2007 had zelfs over de 150 blz in het begin met alleen maar reclame )

Inhoud

De inhoud, daar was ik een beetje bang voor. Bang dat het alle­maal te los­jes zou zijn. Tot mijn grote ver­baz­ing viel dat erg mee. Ik hou ervan om tijd­schriften te lezen met inhoud. Alle Vogues hebben rubrieken zoals ‘ beauty, film, muziek, lit­er­atuur maar ook archi­tec­tuur en des­gin. Miss­chien zou je dan denken, wat heeft dat met fash­ion te maken. Heel veel want de mensen die ze inter­viewen hebben heel wat gemeen met fash­ion. Namelijk het creëren van een uniek stuk. Ja, dit kan je miss­chien ook in de Elle of Marie Claire lezen maar de passie die mensen voor iets hebben moet veel dieper gaan en als je in Vogue een inter­view kan houden met iemand die zijn passie wil delen dan moet een inter­view veel dieper gaan dan alleen maar opper­vlakkige vra­gen stellen. Oh en wat hele­maal top is, ze schri­jven veel over fotografen, erg inspir­erend! Ik vind dat ze dat goed hebben gedaan bij de Ned­er­landse Vogue. MAAR!!! Wat me opviel is dat er 2 inter­views zijn gegeven waar ze bepaalde quotes had­den kun­nen weglaten. Bij het inter­view met fotografen Inez van Lam­sweerde en Vinoodh Matadin ( wat een erg leuke inter­view is ) staat in de eerste zin­nen: ‘ Het beste wat we hebben kun­nen doen is weg­gaan uit Ned­er­land’.  Waarom zou je dit in een tijd­schrift zetten als je tijd­schrift is gebaseerd op Ned­er­land? Ook in het inter­view met Raissa Ver­haeghe geeft ze als antwo­ord op de vraag welke Ned­er­landse ontwer­pers in haar kled­ingkast heeft hangen antwo­ord ze met ‘ Niets van in de kast, het spijt me’. Haal dan die zin weg denk ik.

Verder kan je lezen over wat alle Chief Edi­tor van Vogue vin­den van Vogue.  Er staat ook  een stuk over de 10 Ned­er­landse mod­ellen in dit blad. Je leest over Jan Tam­inau, over fotograaf Bertien van Manen, actrice Tjitske Rei­dinga en nog veel meer.

Edi­to­r­ial

Ik als liefheb­ber voor fotografie vind het ook erg belan­grijk dat de foto’s mooi zijn en dat er een ver­haal achter zit. Ik was dus erg benieuwd naar hoe het was gewor­den. Ik las en ik hoorde in een inter­view dat het geïn­spireerd is op Nederland.

Om te begin­nen bij de eerste. New look in Ams­ter­dam. Deze edi­to­r­ial heeft in de titel al aan dat het over fash­ion in Ams­ter­dam zal gaan. Je ziet meteen een prachtig beeld van een model ( Ymre Stiekema ) op een fiets bij de gracht. Prachtige foto en sfeer.

Fotograaf: Marc de Groot

Op de vol­gende bladz­i­jde ga je van gracht naar een stu­dio waar ze pal­ing aan het hap­pen zijn en je ziet twee mei­den bij een muzieko­rgel bijna zoe­nen. Oke.

Op de derde pag­ina komt er weer een sfeer­volle foto, een foto waar ( weer Ymre Stiekema )gedra­gen wordt door het pub­liek bij een concert.

Op de vol­gende pag­ina ga je weer terug naar een stu­dio waar vier mei­den met twee fiet­sen naar iets kijken en lachen. De tweede model lacht alsof ze heel erg naar de wc moet en het vierde model is op weg naar een sm feest.Hier komt overi­gens mijn erge­nis num­mer 2. DIE NEPNAGELS.. verschrikkelijk.

Als ik heel wat door­blader kom ik bij een foto uit waar een model half ligt op de grond met een schilderij op haar kont. Ik snap niet hele­maal de bedoel­ing hier­van maar wat ik dan wel weer op merk is dat ze daar hun eigen nagels hebben mogen houden. Fijn! ( Overi­gens vind ik deze foto erg David LaChapelle achtig! wat ook posi­tief is )

Daarna komt er weer een prachtige shoot op een boot ( jeej hier ook geen nep­nagels, zie je wel, het kan ook zon­der) Ik vind denk ik deze foto een van de mooiste foto’s samen met de eerste foto.

De tweede edi­to­r­ial is: Move that dress. Ik word er niet heel warm van maar wel een typ­is­che Vogue editorial.

Fotograaf: Marc de Groot

De derde is: Pril Wit. WOW. Ik heb hierover niks te melden behalve dat het een mooie serie is geworden!

Fotograaf: Alique

De vierde is: From dusk till dawn. Mooie foto’s. Ookal gaat dit totaal niet over Ned­er­land ( wat vol­gens mij wel de bedoel­ing was van heel dit tijd­schrift ) vind ik het wel een hele mooi serie!

Fotograaf: Annemarie van Drimmelen

Con­clusie:

De eerste edi­tie van de Ned­er­landse Vogue is goed gelukt. Het is geen tijd­schrift die je in een snelle tempo uitleest ( mits je alleen plaat­jes kijkt ) maar het is ook een tijd­schrift dat je wat van leert. Je leest gede­tailleerd en erg infor­matief. Je moet niet verwachten dat het bud­get proef is want dat is sowieso geen een Vogue. Je leest ( even vanuit gaand dat je niet alleen plaat­jes kijkt, wat natu­urlijk ook niet erg is!) de Vogue om meer te weten over High Fash­ion en de per­spec­tief van andere mensen te ont­dekken. Je leest het om geïn­spireerd te raken. Deze Ned­er­landse Vogue heeft een goede start gemaakt en ik ben erg benieuwd naar het vol­gende num­mer maar dan wel zon­der nep­nagels alsjeblief.