Thuis hebben we 2 kat­ten. De kat kon­ing Coco  (4,5 jaar ) en gewone kat Loulou (1,5 jaar ).  Kleine omschri­jv­ing van hun karakter:

Coco: Baas des huis. Super lieve met groot aankijk­ende ogen die pre­cies weet wat ie wil. Mocht hij dat niet kri­j­gen of heeft hij het niet naar zijn zin dan zal die dat ook laten horen. Oor­spronke­lijk is/was Coco van mijn moeder maar laat ik het zo zeggen: Mijn vriend heeft zijn hart gestolen.

Loulou: Vrouwtje wat later een man­netje bleek te zijn. De naam hebben we maar zo gehouden ( Dit had­den wij overi­gens ook gedacht bij Coco maar bleek toch echt een kater te zijn ) Maar Loulou is een geval apart. Hij is erg afhanke­lijk van je.  Ligt ie te slapen in dezelfde kamer als waar ik me bevind en ik loop weg, dan loopt hij met me ( of mijn vriend ) mee. Doe je de koelkast open, dan is meneertje die het eerste onder de deur te vin­den is. En dan hebben het nog niet over zijn gemi­auw gehad. Laat ik het zo zeggen, hij kan bijna het woord Wel, miauwend zeggen ( hier­bij heb je wel even fan­tasie nodig )

Maar deze week was een hel van een week. Mijn kater, Loulou was al een paar dagen suf, hij lag heel veel te slapen ter­wijl hij heel vaak buiten aan het rond­lopen is. Op een avond toen we naar bed wilde gaan, zag ik in een keer Loulou in de deu­ropen­ing. Zeik en zeik­nat! Het regende niet dus de enige reden dat hij nat zou kun­nen zijn was door­dat hij hoogst­waarschi­jn­lijk in de vijver van  een van onze buren was gevallen. Alleloja!

Vri­jdag kwam ik thuis van mijn werk en zoals gewoon­lijk lag ie op de bank. Nog steeds erg moe en suf. Op een gegeven lag ie bij mij en ik wilde op staan. Ik pakte hem een beetje op om hem opzij te doen maar toen gebeurde iets echts. Hij liet com­pleet zijn hoofd vallen, zijn ogen waren weg en ik voelde geen beweg­ing niks. Na een paar keer zacht­jes te hebben gek­lopt werd ie wakker. Mijn vriend en ik waren in shock. We dachten even alle­bei het­zelfde maar durfde beide niks te zeggen.

We besloten dat hij bij ons op bed mocht slapen. Eten deed ie niet en drinken ook niet. We besloten ook om de wekker om het uur te zetten maar je bent zo met dat beestje bezig dat je geen oog dicht doet. Om 3 uur ging met mijn vriend met hem naar bene­den en daar merkte we dat hij pijn had tij­dens het plassen. De vol­gende dag is mijn vriend naar die dier­e­narts gegaan en hij ver­moed dat het een blaasontsteking.

Gelukkig heeft ie nu pil­let­jes en gaat het wel beter maar nog steeds ie is niet de oude. Miauwen kan die dan weer wel ( en hard ) maar dat vin­den we alleen maar fijn.. wetend dat het goed gaat met hem!

Ken je het? Als je ver­langt naar een lekkere cap­puc­cino maar de mid­de­len niet hebt om dat thuis te doen en ook geen zin hebt om hele­maal naar de stad te gaan voor een cappuccino?

Nu weet ik wel dat je het met een pan ook kan doen maar laten we het maar ophouden dat mijn schuim dan overal is behalve in mijn koffie.

Woens­dag ging ik met mijn moeder naar Utrecht en we kwa­men langs een keuken­winkel. De Bet­sie winkel … wat een naam! Maar goed, ik liep daar rond en vond het alle­maal wel oké ter­wijl mijn moeder net als een 4 jarige kind met grote ogen keek naar al die kook­spullen! Lees: Mijn moeder houdt van koken. Maar ik had het wel gehad een beetje tot­dat ik dit appa­raatje zag. Ik las de beschri­jv­ing en het leek me niet zo moeil­ijk. Dus, hop naar de kassa. Hij was ook nog eens afgepri­jsd ( altijd handig! ).

Thuis aangekomen ging ik het meteen proberen! Resul­taat? Heel mijn mag­netron onder de melk en weer had ik geen schuim in mijn koffie. Balen!

De vol­gende dag ging ik het nog een keer proberen maar dan op de manier hoe de verkoop­ster tegen me zei. Ik moet 1/3 melk in de beker doen. Dan met dat bol­letje op neer gaan en dan pas in de mag­netron. Nou, ik dat weer in de mag­netron doen en zag ik tot mijn schrik de schuim met een hoge tempo omhoog komen. Maar gelukkig was de 1 min alweer voor­bij! En opnieuw weer dat bol­letje op en neer, even laten zakken en schenken maar. Resul­taat: Bli­jheid en schuim IN mijn koffie! Zeker een aan­rader en je bent bin­nen 2 minuten klaar. Dat is in ieder geval sneller dan op en neer gaan naar de stad!

Mmmm.. nu kan ik zelf geni­eten van mijn eigen  lekker cap­puc­cino met schuim!

Zodra Novem­ber voor de deur sta heb ik de neig­ing om naar de winkel te gaan om ker­st­spullen te kopen. Kerst is voor mij net wat meer dan Sin­terk­laas. Ik ben met beide opgevoed maar toch geeft Kerst mij net wat meer feel­ing. De sfeer, de licht­jes en de kleuren maar vooral de geur van de den­nen­boom! Vind het geweldig om een ker­st­boom te ver­sieren ook al suck ik hierin. Ik heb het zeker niet van mijn moeder, want zij maakt de meest fan­tastis­che dec­o­raties en zelfs haar mini ker­st­boom heeft stijl maar dat hoeft de pret niet te bed­er­ven. En om te bewi­jzen dat ik het wel wil, heb ik al een, ja je leest het goed, een vaas gedecoreerd. Niet bij­zon­der maar zo heb ik toch een beetje stiekem alvast wat kerst in huis.. of is het te vroeg????

De zoveel­ste mail belande in mijn mail­box van school. En zoals gewoon­lijk wil ik het automa­tisch in mijn ‘ nog te lezen” mapje stop­pen. Maar ik zag als onder­w­erp staan “ Venetië”. Mmmm miss­chien toch maar eens lezen. Dus ik opende de mail. Een excur­sie naar Venetië. Wow super, aan­melden! Tot dat ik de prijs zag.. ai 250 euro voor een paar dagen.. Dat geld heb ik nu niet. Jam­mer maar helaas. Maar ik toen ik de vol­gende dag naar school ging hoorde ik dat veel klasgenoten ook naar Venetië wilde gaan en dat de inschri­jv­ing al vol zat. Zij gin­gen kijken om goed­koper er naar toe te gaan. Super! Want het ging eigen­lijk niet alleen om Venetië maar ook om de Biën­nale die om de 2 jaar er wordt geor­gan­iseerd. En als stu­dent bij een kun­sta­cad­e­mie dan wil je en moet je het ooit zien!

Read More »